Siemię lniane – nasiona lnu zwyczajnego
nazywane tak, gdy są używane jako zielarski środek leczniczy. Są to
nasiona płaskie, wielkości 2-3 mm, barwy szarobrązowej. Po zalaniu wodą
nabierają barwy ciemnobrązowej i kilkakrotnie powiększają swoją
objętość, otaczając się jednocześnie dużą ilością śluzu.
Nasiona lnu są oleiste i wykorzystywane także do pozyskania oleju roślinnego o żółtawym zabarwieniu i intensywnym, cierpkim zapachu.
Siemię lniane jest jednym z najpopularniejszych środków medycyny naturalnej,
jeśli chodzi o ilość i różnorodność zastosowań. Stosowane jest do
łagodzenia szeregu dolegliwości układu pokarmowego, a także oddechowego,
oraz zewnętrznie. Ma przede wszystkim działanie osłonowe oraz
stabilizujące. Zawiera bardzo dużo substancji śluzowych.
Zawiera między innymi witaminę E (zwaną
witaminą młodości), kwas tłuszczowy omega-3, substancje śluzowe i
oleiste, białko, cynk, fitosterole (obniżają poziom szkodliwego
cholesterolu), fitoestrogeny (które między innymi: łagodzą objawy
menopauzy, zmniejszają ryzyko wystąpienia raka piersi, macicy i
prostaty, osteoporozy, miażdżycy), flawonoidy (mają właściwości
przeciwzapalne, rozkurczowe, uszczelniają naczynia krwionośne).
Siemię lniane możemy używać zarówno
zewnętrznie w formie maseczek, okładów, a nawet żelu do włosów, jak i
wewnętrznie robiąc z niego napary do picia, dodając do sałatek, wypieków
itp.
Napar z siemienia lnianego pomaga przy takich dolegliwościach jak: nieżyt żołądka i dwunastnicy, biegunka, przewlekły kaszel. Zewnętrzne okłady z siemienia lnianego pomagają przy odleżynach, oparzeniach, ciężko gojących się ranach.
I tak wczoraj wypróbowałam pierwszy raz w życiu maskę do włosów z siemienia. Korzystałam z tego przepisu:
Maseczka do włosów z siemienia lnianego.
Taki kompres z siemienia lnianego sprawi, że
włosy będą bardziej błyszczące, zregenerowane, nawilżone. Będą się
także lepiej układały.
SKŁADNIKI:
2 łyżki siemienia lnianego,
woda.
WYKONANIE:
Siemię lniane zagotować w szklance
wody. Gdy trochę przestygnie przesiać ziarenka prz gęste sitko, a
powstałą “żelową” substancję wetrzeć we włosy, owinąć je w folię lub
czepek, dodatkowo przykryć ręcznikiem i ponosić na głowie przez minimum
godzinę.
MÓJ SPOSÓB:
Ten przepis trochę zmodyfikowałam dla własnych potrzeb. Otóż bardzo trudno było mi przesiać ziarna przez sitko i uzyskać żel, dlatego też nałożyłam go wraz z ziarenkami. Są one bardzo śliskie i nie przeszkadzają przy noszeniu, nie spływają z włosów. Łatwo się zmywają.
Ja do zmycia nie użyłam żadnego szamponu, wypłukałam tylko nasionka i wysuszyłam włosy naturalnie, następnie nałożyłam na skalp wcierkę Jantar i wmasowałam, na włosy olejek Alterra i poszłam spać. Rano zmyłam olej płynem Babydream fur mama myjąc jeden raz, nałożyłam odżywkę b/s Joanna Natura z miodem i cytryną i pozwoliłam włosom wyschnąć naturalnie.
EFEKT: włosy miękkie, puszyste, nawilżone, cudowne!!! POLECAM!!!
SUSZENIE POKRZYWY:
Liście
pokrzywy zawierają barwniki roślinne (m.in. chlorofil, ksantofil i
beta-karoten), witaminę K, witaminę C, witaminy z grupy B (B2 i B6),
także garbniki, aminy, kwasy organiczne, flawonoidy, karetonoidy, ślady
olejku eterycznego, bliżej nie ustalone związki zwiększające odporność
organizmy na infekcje, mikroelementy, m.in. wapnia, magnezu, żelaza,
potasu, krzemu, fosforu, jodu, siarki i sodu.
We włoskach parzących pokrzywy znaleziono składniki lotne, m.in. metyloheptanon i antofen.
Działanie i zastosowanie:
Pokrzywa jest
jedną z najpopularniejszych roślin leczniczych. Działanie lecznicze
pokrzywy jest wielostronne. Pokrzywa znana już była w starożytności .
Wymieniali ją Hipokrates, Dioskurides i Pliniusz. Używano ją wówczas
jako leku gojącego owrzodzenia i hamującego krwawienie. Świeże liście
pokrzywy używano w lecznictwie ludowym do biczowania kończyn oraz do
okładów chorych członków w chorobach reumatycznych, artretycznych i
nerwobólach. Liście i korzenie pokrzywy działają moczopędnie,
ściągająco, rozkurczowo, przeciwbiegunkowo, przeciwcukrzycowo,
przeciwzapalnie, tonizująco, przeciwanemicznie. Pokrzywa poprawia ogólną
materię, pobudza wytwarzanie enzymów trzustkowych i wpływa korzystnie
na produkcję czerwonych krwinek i hemoglobiny.
Zbiór i suszenie
Pokrzywę powinniśmy ścinać pierwszy raz w maju, a następnie po rośnięciu
latem. Możemy również zbierać same liście wiosną. Ziele pokrzywy
najlepiej suszyć w temperaturze nie wyższej niż 30-40 stopni C, w cieniu i w przewiewnym miejscu, kiedyś najlepszym miejscem na suszenie ziół były strychy lub stodoły na wsi.
Wysuszone ziele powinno mieć intensywne zielone zabarwienie i ładny
zapach. Liści przed suszeniem nie myjemy, najlepiej zbierać zioła na rozległych łąkach z dala od dróg, czekamy aż pokrzywa trochę przywiędnie i wtedy dopiero obywamy listki, które już mniej parzą (lub ewentualnie ubieramy rękawiczki). Nie trzeba martwić się obecnością małych robaczków itd, po "śmierci" rośliny one uciekają:)
Przed:
Po:
Jak zaparzać:
Ja wsypuję parę listków do filiżanki, zalewam wrzątkiem i przykrywam spodeczkiem, po 15 minutach przelewam przez sitko i wypijam:) Taki napój ma trochę inny smak niż zwykła herbatka z torebki, jest bardziej ziołowa i smakuje bardziej "trawiasto", ale mogę zapewnić, że jest 10x zdrowsza i ma więcej składników odżywczych niż zwykła herbatka pokrzywowa.
A wy próbowaliście kiedyś maski z siemienia lub takiej suszonej pokrzywy?
